عدّه‌اش نيز سپرى نشده پس او همسر همان عبد بوده و نكاح اوّلشان باقى است و اما وجه ضعف اينحديث از آنجهت است كه عمار اگرچه ثقه بوده ولى از نظر مسلك فطحى المذهب است از اينرو بر رواياتى كه صرفا و تنها او نقل كرده باشد حضرات اعتماد ندارند . قوله : بفسخ نكاح العيد باباقه : يعنى اباق عبد . قوله : و ان لم يعد فى العدة : يعنى در عدّه همسرش . قوله : فتزوجها : ضمير فاعلى بعبد و ضمير مفعولى بامرأتة راجع است . قوله : ليس لها على مولاه نفقة : ضمير در [ لها ] به [ امرئة ] و در [ مولاه ] به عبد راجع است . قوله : و قد بانت عصمتها منه : ضمير در [ عصمتها ] بامرئة و در [ عنه ] به عبد عود مىكند . قوله : و هو بمنزلة المرتد عن الاسلام : ضمير [ هو ] به عبد آبق راجعست . قوله : ترجع امراته اليه : ضمير در [ امرأته ] و [ اليه ] به عبد عود مىكند . قوله : ثمّ تزوّجت غيره : ضمير در [ غيره ] بعبد عود مىكند . قوله : فلا سبيل له عليها : ضمير در [ له ] به عبد و در [ عليها ] به [ امرئة ] راجعست . قوله : ضعيفة السند : اين روايت را مرحوم صاحب وسائل در ج 14 ص 583 با اندك اختلافى در الفاظ حديث به اين شرح نقل فرموده :